Grunt

Znaczenie gruntu w pracach glazurniczych

Grunt jest bardzo ważny zwłaszcza przed montażem płytek ceramicznych. Sprawdza się na podłożach chłonnych (np. tynkach gipsowych, wylewkach cementowych), ponieważ ogranicza ich zdolność do zbyt szybkiego wchłaniania wody z kleju, co mogłoby prowadzić do niewłaściwego wiązania zaprawy. Stosuje się go również na powierzchniach pylących, wzmacniając je i stabilizując przed ułożeniem płytek. Co to znaczy grunt z punktu widzenia użytkowego? To większa trwałość okładziny, mniejsze ryzyko odspajania płytek i równomierne wiązanie kleju na całej powierzchni.

Rodzaje gruntów i ich zastosowanie

Produkty gruntujące dobiera się do rodzaju podłoża. Na powierzchniach bardzo chłonnych stosuje się grunty głęboko penetrujące – ich zadaniem jest wzmocnienie struktury i ograniczenie chłonności. W przypadku podłoży gładkich lub niechłonnych używa się tzw. gruntów sczepnych (często zawierających kruszywo), które tworzą warstwę zwiększającą przyczepność kleju. Dostępne są również preparaty specjalistyczne, stosowane pod hydroizolację lub ogrzewanie podłogowe, zapewniające prawidłowe wiązanie całego systemu.

Sposób aplikacji i warunki wykonania

Grunt nakłada się na podłoże zawsze przed hydroizolacją i klejem. Powierzchnia musi być nośna, bez luźnych warstw, resztek farb, pyłu i tłuszczu. Preparat rozprowadza się równomiernie wałkiem lub pędzlem, docierając w pory materiału – celem jest jego wzmocnienie, a nie stworzenie widocznej warstwy filmu. Na bardzo chłonnych wylewkach cementowych często wymagane jest gruntowanie dwukrotne, aby uniknąć zbyt szybkiego odciągania wody z kleju i powstawania „suchych pól”. Podłoża niechłonne, takie jak stare płytki czy gładkie lastryko, wymagają gruntów sczepnych z kruszywem, które poprawiają kotwienie kleju. Grunt musi całkowicie wyschnąć przed kolejnym etapem – czas schnięcia zależy od rodzaju produktu i temperatury podłoża, ale w pomieszczeniach mieszkalnych najczęściej wynosi od 2 do 6 godzin.