Retro

Cechy płytek retro i ich znaczenie w aranżacji

Styl retro przejawia się w ceramice poprzez zróżnicowaną kolorystykę, tradycyjne formaty i kontrolowane niedoskonałości powierzchni. Płytki te często mają delikatnie nieregularne krawędzie, celowe przetarcia lub efekty postarzenia, które podkreślają ich rzemieślniczy charakter. Stosuje się zarówno matowe, jak i satynowe szkliwo, a w wybranych kolekcjach także mikrostruktury oraz subtelne pofalowania powierzchni, imitujące ręczne formowanie kafli. Od strony technicznej retro to zwykle płytki ścienne lub gresy o dobrej odporności użytkowej, co pozwala stosować je w wielu typach pomieszczeń.

Estetyka i różnorodność wzorów

Płytki retro obejmują szeroki zakres estetyczny: od klasycznych wzorów geometrycznych i kontrastowych zestawień czerni z bielą, przez motywy florystyczne i arabeskowe, aż po dekoracje przypominające tradycyjne kafle piecowe. Popularne są także heksagony czy formaty 10x10 i 20x20, kojarzone z posadzkami kamienic oraz wnętrz przemysłowych z lat 50.–60. Postarzane powierzchnie: z efektem patyny, drobnymi odpryskami czy tonalnymi przejściami barw, nadają okładzinie autentyczności i pozwalają tworzyć przestrzenie o wyrazistym, ponadczasowym charakterze.

Zastosowanie płytek retro w nowoczesnych projektach

Płytki retro wykorzystywane są zarówno na ścianach, jak i posadzkach, w zależności od parametrów technicznych danej kolekcji. W łazienkach i kuchniach tworzą dekoracyjne kompozycje, które mogą stanowić mocny akcent stylistyczny lub tło o subtelnym, klasycznym wydźwięku. W korytarzach i salonach podkreślają architekturę wnętrza, dobrze komponując się z elementami drewna, metalu i szkła. W obiektach komercyjnych zapewniają rozpoznawalny, elegancki efekt, który buduje unikalną atmosferę miejsca i podnosi wrażenie jakości wykończenia.